روئینگ



روئينگ نيز كه در حال حاضر در برنامه بازي هاي المپيك قرار دارد، براي اولين بار به عنوان يك وسيله حمل و نقل در مصر، يونان و روم باستان مورد استفاده قرار گرفت. روئينگ به عنوان يك ورزش احتمالاً در قرن 17 و اوايل قرن 18 در كشورهاي تحت نظر انگليس آغاز شد. در قرن 19 روئينگ در اروپا رواج يافت و به آمريكا صادر شد. در مسابقات اوليه معمولاً افراد حرفه اي شركت مي كردند. ادوارد ند هانلان كه اهل تورنتو بود، اولين قهرمان شناخته شده در روئينگ بود. مسابقات روئينگ رقابتي قبل از اغلب ورزش هاي المپيكي در المپيك مدرن وجود داشته است.
اين رشته براي اولين بار در بازي هاي المپيك 1900 فرانسه ظاهر شد و زنان براي اولين بار در بازي هاي المپيك 1976 در رشته روئينگ اجازه حضور يافتند. رشته روئينگ اولين حضور خود در مسابقات آسيايي را در نهمين دوره بازي هاي آسيايي دهلي نو در سال 1982 تجربه كرد.


- روئينگ :
براي مردان چندين نوع مسابقه روئينگ در دو ماده سويپ و اسكولينگ وجود دارد. اين مسابقات شامل مسابقات يك نفره، دو نفره و چهارنفره در ماده سويپ و مسابقات دو نفره و چهار نفره با يا بدون سكان دار و قايق هاي بزرگ 8 نفره با يك سكان دار در ماده اسكول مي باشد.
مسابقات روئينگ در المپيك از سال 1996دستخوش تغيير شد و مسابقات سبك وزن ها معرفي شد. مسابقات دو نفره مردان با راهنما و چهار نفره مردان با راهنما برداشته شد و مسابقات جفت پاروي سبك وزن ها و چهارنفره بدون راهنما سبك وزن ها جايگزين آن شد. همچنين، مسابقه دونفره بدون راهنماي زنان برداشته شد و مسابقه جفت پاروي سبك وزن ها جايگزين آن شد.
  
(ساروس)